انتخاب بار و مقدار میله کربن سیلیکون

بار میله کربن سیلیکون به قدرتی اطلاق می شود که میله کربن سیلیکونی مجاز به تحمل آن است که با چگالی بار میله کربن سیلیکونی تعیین می شود. چگالی بار به حداکثر توان مجاز در واحد سطح گرمایش عنصر گرمایش میله کربنی سیلیکونی اشاره دارد که معمولاً بر حسب W/cm2 اندازه گیری می شود. اندازه چگالی بار مستقیماً بار و تعداد میله ها را تعیین می کند و دمای کوره مستقیماً بر اندازه چگالی بار تأثیر می گذارد. هر چه دمای کوره بالاتر باشد، چگالی بار کمتر است. در همان دمای کوره، هرچه چگالی بار بیشتر باشد، پیری میله‌های کاربید سیلیکون سریع‌تر می‌شود و انتخاب چگالی بار را از اهمیت ویژه‌ای برخوردار می‌کند. با در نظر گرفتن کانال تغذیه به عنوان مثال، اولین گام تعیین حداکثر توان و دمای مورد نیاز برای هر منطقه دما است. با محاسبه یا مشورت با نمونه های میله کاربید سیلیکون، چگالی بار مربوط به آن دما به دست می آید. در همان زمان، قطر میله (معمولا 35 میلی متر)، طول عنصر گرمایش و طول انتهای سرد بر اساس اندازه کانال تغذیه تعیین می شود. حداکثر توان هر میله با ضرب ناحیه گرمایش المنت در چگالی بار (که ممکن است مستقیماً از نمونه نیز بدست آید) محاسبه می شود. سپس با مراجعه به تجربیات موفق مشابه، توان (بار) دقیق واقعی هر میله تعیین می شود و چگالی بار مربوطه علمی ترین است. در نهایت تعداد میله های کاربید سیلیکون مورد نیاز بر اساس توان آن مقطع محاسبه می شود.