مقدمه ای کوتاه بر میله های سیلیکون کربنی

فرمول شیمیایی SiC این یک کریستال مکعبی یا شش ضلعی بی رنگ است و زمانی که سطح آن اکسید شده یا حاوی ناخالصی باشد آبی مایل به سیاه است. میله های سیلیکون کربن دارای ساختار فضایی سه بعدی هستند که از اتم های سیلیکون و اتم های کربن تشکیل شده است و هر اتم توسط چهار اتم دیگر احاطه شده است. SiC انواع زیادی دارد و ساختارها عمدتاً الماس، اسفالریت و شبکه های معدنی فیبری هستند. انواع SiC با ساختار الماس، که معمولا به عنوان کوراندوم شناخته می شود، دارای چگالی 3.217 گرم بر سانتی متر مکعب و سختی نزدیک به الماس هستند. آنها پایداری حرارتی بالایی دارند و تنها زمانی که در ایزوله هوا تا 2700 درجه گرم شوند تصعید و تجزیه می شوند. آنها با حرارت دادن به 1000 درجه در هوا یا بخار آب شروع به اکسید شدن می کنند و یک لایه محافظ از دی اکسید سیلیکون روی سطح تشکیل می شود. میله های سیلیکون کربن می توانند به شدت توسط اکسیدان هایی مانند کلر و کرومات در دمای بالا اکسید شوند. آنها در برابر اسید هیدروفلوئوریک آبی و اسید سولفوریک غلیظ پایدار هستند، اما در برابر اسیدهای مخلوط اسید هیدروفلوئوریک غلیظ و اسید نیتریک یا اسید فسفریک ناپایدار هستند.